электронные словари русского языка
|
Под ред. С. А. Кузнецова
|
балала́ечник-а; м.
1. Музыкант, играющий на балалайке; тот, кто увлекается игрой на балалайке. Ансамбль балалаечников. |
|
|
М. Л. Каленчук, Р. Ф. Касаткина
|
балала́ечник [ч’н’] и допуст. устар. [шн’]
|